شدند . منادى ندا داد كه همه در امان هستند . فضل بن محمد بن صباح كندى را بامارت كوفه نشاندند پس از آن او را عزل كردند زيرا او با اهل كوفه همراه و مساعد بود . غسان بن ابى الفرج را بجاى او برگزيدند و چون او ابو عبد الله برادر أبو السرايا را كشت بر كنار كردند و ابو الهول برادرزاده سعيد بامارت نشست او امير بود تا حميد بن عبد الحميد رسيد ابو الهول گريخت . ابراهيم بن مهدى ( خليفه ) عيسى بن محمد را فرمان داد كه از طريق نيل بواسط لشكر بكشد ابن عايشه هاشمى و نعيم بن خازم را هم فرمان داد كه سوى « صياده » لشكر بكشند سعيد و ابو البط و افريقى هم به آن لشكر پيوستند . همه در محل « صياده » لشكر زدند و عيسى بن محمد فرمانده و امير كل بود . همه روزه سوار مىشدند و در پيرامون واسط بجنگ دعوت مىكردند و كسى از اتباع حسن كه در قلعه تحصن كرده بودند بجنگ آنها مبادرت نمىكرد . ناگاه حسن فرمان داد كه لشكر از درون شهر بيرون رود و آماده كارزار گردد . در بيست و ششم ماه رجب لشكر حسن از قلعه بيرون رفت و جنگ آغاز كرد جنگ از صبح تا ظهر به طول كشيد كه سپاه عيسى شكست خورده او و لشكريانش سوى « طرنايا » و نيل گريختند . اموال و اسلحه آنها بدست سپاه حسن افتاد . بيان گرفتارى سهل بن سلامه در آن سال ابراهيم بن مهدى بر سهل سلامه متطوع پيروز شد و او را بزندان سپرد . سهل بن سلامه در بغداد زيست مىكرد . او امر بمعروف و نهى از منكر مىكرد . عموم اهالى بغداد هم به او گرويده بودند . چون عيسى ( بن محمد از سپاه حسن بن سهل ) شكست خورد و به شهر بازگشت سهل بن سلامه را قصد كرد و كوشيد ريشه او را بركند زيرا او عيسى و اتباع او را تبه كار و فاسق مىخواند و هميشه آنها را وعظ مىكرد و اندرز مىداد و گناه آنها را برخشان مىكشيد . اتباع عيسى با پيروان سهل جنگ كردند و آنها بكوى و برزن پناه بردند و نبرد را ادامه دادند . عيسى به آنها رشوه داد و